Mezosopran Mezopotamia Mit

Autor: J. A. , Gatunek: Poezja, Dodano: 19 sierpnia 2017, 10:01:35

niebo na dłoni 

w krajobrazach sawanny 

drzemki  małych rysiów

w białych namiotach złocą się fale

 

wysuwają języki 

 dromadery z kijem do golfa 

pieści nas słońce do bólu -

słońce jak grzałka wodę 

 

rozwijamy koce a ty jak nic

bierzesz ją w usta

i idziesz bez słów 

po krawędzi 

Komentarze (3)

  • schrzaniony wiersz przez bierzesz ją w usta, przybliżasz do ust, albo bierzesz do ust, już delikatniej, a nie tak po chamsku.

    • J. A.
    • 20 sierpnia 2017, 09:07:53

    Dziękuję za komentarz

    • J. A.
    • 20 sierpnia 2017, 09:08:45

    Dziękuję za ocenę, Julio. Pozdrawiam serdecznie.

Musisz być zalogowany, żeby dodawać komentarze. Zaloguj się
Nie masz jeszcze konta? Zarejestruj się